เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ลูกแมวแอบเข้าบ้านและขบวนรถไฟสู่เมืองชั้นใน
โดนข่วนอีกแล้ว
มือทั้งสองข้างของอันชิงอวี๋มีร่องรอยที่ลูกแมวฝากเอาไว้ครบถ้วน
ลูกแมวที่นอนหลับอยู่รู้ตัวว่ามนุษย์ใจกล้าบ้าบิ่นแอบลวนลามตอนมันป่วย มันโมโหจนเลือดขึ้นหน้า ยกอุ้งเท้าซัดเข้าให้ดังปังๆ สองหมัด ยิงฟันขู่ใส่เขา ก่อนจะคาบเอาน้ำยาบำรุงร่างกายรสสตรอว์เบอร์รีในกระเป๋าเสื้อวิ่งฝ่าม่านฝนออกไปอย่างไม่หันหลังกลับ เพื่อเป็นการแก้แค้น
อันชิงอวี๋ลุกขึ้นวิ่งตามไปจนถึงปากถ้ำ แต่ถูกสายฝนห่าใหญ่ขวางทางเอาไว้ พอกะพริบตาอีกที ลูกแมวก็หายวับไปไร้ร่องรอยเสียแล้ว
เขาจ้องมองสายฝนร้อนที่ขาวโพลนไปทั่วบริเวณ ตอนแรกก็เป็นห่วงความปลอดภัยของลูกแมว แต่พอนึกขึ้นได้ถึงน้ำยาบำรุงร่างกายรสสตรอว์เบอร์รีของตัวเอง สีหน้าก็พลันฉายแววเสียดายขึ้นมาทันที
สองชั่วโมงต่อมา ฝนก็หยุดตก
เห็ดก็เก็บไม่ได้ แถมยังเสียค่าน้ำยาบำรุงร่างกายไปอีกหนึ่งหลอด อันชิงอวี๋ที่ไม่ได้อะไรติดมือเลยสะพายเป้เดินออกจากโอเอซิสด้วยฝีเท้าหนักอึ้ง
ด้านหลัง เงาร่างสีขาวปราดเปรียวสายหนึ่งแอบสะกดรอยตามไปอย่างเงียบเชียบ
ตามเด็กหนุ่มกลับไปจนถึงเขตเมืองชั้นนอก เห็นกับตาว่าเขาเดินเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง ลูกแมวก็กระโดดขึ้นไปบนยอดก้อนหินขนาดใหญ่ จ้องมองบ้านหลังนั้นลงมาจากที่สูง ดวงตาสีม่วงควันบุหรี่ทอประกายลุ่มลึก