กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 285 ปัญหา
หออีผิ่นเหลือเพียงซากปรักหักพัง
เมื่อไม่มีค่ายกล ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างมีสีหน้าหวาดกลัว วิ่งหนีอย่างลนลาน
พวกเขายืนอยู่กลางห้วงสุญญตาทีละคน หนังศีรษะชาหนึบ
“หอเจ็ดดาวหรือ? นั่นมันอะไรกัน?”
“ภูตผีอัปมงคลหรือ? นี่คือพลังของภูตผีอัปมงคลอย่างนั้นหรือ?”
“เจ้าหอฟางหยวนบาดเจ็บแล้ว”
“ไม่ใช่แค่นั้น ใต้เท้าชวีซิงก็บาดเจ็บด้วย”
“รากวิญญาณ! ระดับห้าก็ 50,000,000 ศิลาวิญญาณชั้นสูงแล้ว...”
ผู้คนนับไม่ถ้วนกระซิบกัน