กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 276 เขาคว้าวาสนาไว้ไม่ได้ก็เรื่องของเขา
หลิ่วม่านม่านยืนนิ่งอยู่กับที่ ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้จะทำอย่างไร
“ยังยืนบื้ออะไรอยู่ ไปสิ หรืออยากให้ข้าลงมือเอง? โตขนาดนี้แล้ว ทำไมไม่รู้จักดูสีหน้าคนบ้าง” ชวีชิงเหลียนตวาดอีกครั้ง
หลิ่วม่านม่านก้มหน้า
เมื่อนึกถึงว่าปู่ของชวีชิงเหลียนเป็นอ๋องแห่งเมืองต้าเฟิง หลิ่วม่านม่านก็สูดหายใจลึก ก่อนค่อย ๆ เดินไปทางกาน้ำชา
ฉินเฟิงลุกขึ้น!
เขาเปิดประตู
จากนั้นเดินไปข้างหลิ่วม่านม่าน ฉวยกาน้ำชาในมือนางมา แล้วเดินไปหาชวีชิงเหลียน ยัดกาน้ำชาใส่มือนาง