กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 268 สามปี เธอรู้ไหมว่าฉันผ่านสามปีนี้มาได้ยังไง
“นี่มัน...”
ห่างออกไปพันลี้ ฉินเฟิงมองดูกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวแต่ละสายที่เมืองอ๋องต้าเฟิงแล้วเหม่อลอยไปชั่วขณะ
ด้วยอิทธิฤทธิ์เนตรพันลี้ ขอเพียงไม่มีสิ่งใดบดบังทัศนวิสัย ฉินเฟิงก็มองเห็นทุกอย่างได้อย่างชัดเจน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสัตว์อสูรที่มีขนาดหลายพันจั้ง ซึ่งสะดุดตาถึงเพียงนั้น
“ผู้บำเพ็ญเพียรที่อยู่บนตัวสัตว์อสูรพวกนั้นเป็นใครกัน?” ฉินเฟิงครุ่นคิด
เขาบำเพ็ญเพียรมาสิบกว่าปีแล้ว ตั้งแต่แดนใต้จนถึงจงโจว นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นผู้บำเพ็ญเพียรกับสัตว์อสูรอยู่ร่วมกันเป็นหนึ่ง
กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากสัตว์อสูรเหล่านั้น อย่างน้อยก็อยู่ในระดับขอบเขตหลอมสุญญตา