กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228 ปฏิเสธ ป้ายอัญเชิญ
หึ่ง หึ่ง หึ่ง!
ห้วงสุญญตาสั่นสะเทือน!
เสียงนั้นดังลึกลงไปถึงดวงจิต
กลิ่นอายไร้รูปร่างสายหนึ่งโถมลงมาจากท้องฟ้า
ขนทั่วร่างฉินเฟิงลุกชัน
เขารู้สึกเพียงว่าฟ้ากำลังจะถล่มลงมา
เขานึกไม่ออกเลยว่าอวี๋อี้ต้องมีขอบเขตพลังระดับไหน ถึงทำเรื่องน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ได้
แสงดาบยาวหมื่นจั้งหลายร้อยสายดูราวกับปิดกั้นมิติไว้
ปิดล้อมวังหมื่นอริยะทั้งวัง