กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 183 ราชรถยักษ์สูงร้อยจั้ง
“เจ้าสำนักน้อยของพวกเรานี่ใจดีเกินไปจริง ๆ ถ้าเป็นข้า คงปล้นสำนักเก้าตะวันจนเกลี้ยง
ไม่เหลือขนไว้ให้สักเส้น
อีกอย่าง เกราะศาสตราอาคมลงอาคมชั้นเลิศบนตัวชวีเจวียนก็ไม่ได้เอาคืนมาสินะ
นั่นมันศิลาวิญญาณตั้งเท่าไร
พี่ไป๋ ท่านต้องสั่งสอนฉินเฟิงให้ดี ๆ
คนใจดีมักถูกรังแก!
เป็นแบบนี้ไม่ได้หรอก!” จางเฝ่ยนั่งข้างไป๋จิงหง พูดพล่ามไม่หยุด
“แน่จริงเจ้าก็ไปทำเองสิ” ไป๋จิงหงกลอกตา
“ข้าว่าดีออก! ศิษย์รุ่นหลานของพวกเรามีทั้งสมองทั้งฝีมือ แถมยังมีน้ำใจด้วย ดีจะตาย