เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151 ศิษย์พี่หญิงตัวน้อย ศิษย์น้องหญิงตัวน้อย
ระหว่างทาง โจวชางอวิ๋นไม่กล้าหยุดแม้แต่น้อย
ต่อให้เป็นเวลากลางคืนก็ยังเร่งหนีสุดชีวิต
จนกระทั่งลงมาถึงสำนักเมฆา โจวชางอวิ๋นถึงได้ถอนหายใจยาวเหยียด
“จิงเหลียง เรียกผู้บำเพ็ญขอบเขตแก่นทองคำทั้งหมดมาประชุม เร็วเข้า!” พอนึกถึงความน่าสะพรึงกลัวของเมืองเฟิง โจวชางอวิ๋นก็เหงื่อเย็นไหลอาบหน้าผาก
“อดีตเจ้าสำนัก พวกท่านกลับมาเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร? ทางสำนักสมุทรนภาเป็นอย่างไรบ้าง?” จิงเหลียงถามอย่างสงสัย
เขาเพิ่งเคยเห็นโจวชางอวิ๋นเสียอาการขนาดนี้เป็นครั้งแรก
ต้องรู้ไว้ว่า คราวก่อนตอนสวีเสียงกับพวกก่อกบฏ สถานการณ์เป็นตายอยู่แค่เส้นยาแดงผ่าแปด โจวชางอวิ๋นก็ยังไม่เสียอาการถึงเพียงนี้
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะไม่มีสำนักสมุทรนภาอีกแล้ว” เมื่อนึกถึงความน่าสะพรึงกลัวของรถศึก โจวชางอวิ๋นก็ยังรู้สึกหวาดผวา
หากสำนักเมฆาโดนเข้าไปสักครั้ง ก็คงพินาศย่อยยับเช่นกัน