กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 129 เจ้ารู้ได้อย่างไร
“เจ้าตัวน้อย อย่าหนีสิ หนีแล้วข้าจะกินอะไร?”
เสียงชั่วร้ายดังก้องขึ้นในราตรี
ร่างมหึมาของหวังเสียพุ่งชนไปทั่วในความมืด
แค่ตบลงไปตามใจ ผู้บำเพ็ญขอบเขตก่อรากฐานก็ระเบิดเป็นเสี่ยง ๆ
แขนขาขาดกระเด็นไปทั่ว
เสียงกรีดร้องดังก้องในความมืด
ฉินเฟิงก้มหน้าสัมผัสพลังวิญญาณในห้อง สีหน้าพลันเคร่งขรึม
ภูตผีอัปมงคลแตกต่างจากผู้บำเพ็ญเพียรโดยสิ้นเชิง
สำหรับผู้บำเพ็ญเพียร เขายังพอดูขอบเขตของอีกฝ่ายได้จากตันเถียน