กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 117 ผู้อาวุโสประหลาดคืนชีพ
“ข้าโมโหอะไรนักหนา???”
จางเฝ่ยหรี่ตา กำหมัดแล้วคลายออก
เขามองหลินหวยอันที่ทำหน้าเศร้าหมอง ยังไม่ฟื้นจากแรงกระแทกเมื่อวาน สุดท้ายก็อดกลั้นเอาไว้
“เจ้าเด็กนี่ ใช้ไฟอะไรเล่น ให้ข้าลองเล่นบ้างสิ?” จางเฝ่ยหันไปมองฉินเฟิง
เขาใคร่รู้เรื่องไฟของฉินเฟิงมาก
อย่างไรเสีย ไฟที่แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตแก่นทองคำยังดับยากก็ผิดปกติเกินไปจริง ๆ
ฉินเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย แล้วยกนิ้วขึ้น
เปลวไฟกลุ่มหนึ่งลุกโชนขึ้นมาจากปลายนิ้วเขา
จางเฝ่ยยื่นมือออกไปสัมผัสอย่างระมัดระวัง