เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103 พี่เขย โหดมาก
“เด็กเวรนี่”
เถียนจงอวิ๋นกำหมัดแน่น
เขาอยากพุ่งเข้าไปฉีกปากหลงเสี่ยวไห่ให้ขาดจริง ๆ
เขาสูดหายใจลึกสองครั้ง ก่อนจะอธิบายอย่างอดทน
“อาจารย์อา ท่านมีพรสวรรค์เฉียบแหลมและโดดเด่นเหนือผู้อื่น ในฐานะหนึ่งในศิษย์สายตรงของสำนักเรา เวลาออกไปข้างนอก ย่อมต้องทำให้คนอื่นรู้จักชื่อเสียงของท่าน
เจ้าพวกสัตว์ประหลาดเหล่านี้เป็นหนทางพิสูจน์ชื่อเสียงของท่าน
เด็กคนนี้ตามท่านไปเก็บตกอยู่ข้าง ๆ ถ้าคนอื่นไม่รู้เรื่อง คงนึกว่าเขาเป็นคนฆ่าพวกมัน”
“เกี่ยวอะไรกับเจ้า! ฮ่องเต้ยังไม่ร้อนใจ ขันทีจะร้อนใจไปทำไม ข้าชอบแบบนี้แล้วจะทำไม เจ้าจะให้สำนักถอนสถานะศิษย์สายตรงของข้าได้หรือไง?” หลงเสี่ยวไห่หันกลับมา เดินไปหาเถียนจงอวิ๋น คล้องคออีกฝ่ายแล้วตบหน้าไปสองฉาด
เขาหันไปตะโกนเรียกทังอวี้ที่อยู่ไม่ไกล