กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 ของขวัญ คนคุ้นเคยเก่า
“หา??”
ไป๋จิงหงที่บุกเข้ามาอย่างเร่งรีบทำให้ฉินเฟิงงุนงงจนจับต้นชนปลายไม่ถูก
“แหวนมิติ?”
ฉินเฟิงก้มมองแหวนสีดำสนิทในมือ พลันตะลึงไปชั่วขณะ
ที่ไหนเขาเขากราบอาจารย์แล้วจะได้แหวนกันล่ะ?
มันแปลกไปหน่อยหรือเปล่า?
“อ๊า! ไป๋จิงหงเศรษฐีนีคนนี้ใจกว้างขนาดนี้เลยเหรอ” จางเฝ่ยตาร้อนผ่าว
“ยืนเอ๋อทำไม รีบหยดเลือดแสดงความเป็นเจ้าของสิ นี่มันแหวนมิตินะ!
พอแสดงความเป็นเจ้าของแล้ว ก็เก็บเข้าไปในร่างได้เลย