กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 72 ซ่อมแซม ลูกแก้วกระบี่
“ศิษย์พี่ ศิษย์พี่ เร็วหน่อยเถอะ! ผมยังต้องไปฝึกอีก”
ฉินเฟิงเร่ง
เวลาน้อย ภารกิจหนัก
เขายังอยากดูว่ามีเวลาทำภารกิจอื่นอีกหรือเปล่า
“ไม่ใช่สิ เป็นไปได้อย่างไรที่เจ้าเป็นศิษย์ใหม่? มาตรฐานของสำนักสูงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร???” หลินหวยอันนิ่งงัน ใจปั่นป่วนอย่างยิ่ง
เรียกคนอย่างฉินเฟิงว่าศิษย์ใหม่?
แล้วพวกเขาล่ะ?
จะเรียกว่าอะไร!
พวกปลาซิวปลาสร้อยที่อยู่สำนักไปวัน ๆ รอวันตายหรือ?