กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 อ้อนวอนขอชีวิต พวกมันมาแล้ว
แค่สบตาเพียงแวบเดียว!
จ้าวเจี้ยนเหวินก็เริ่มตัวสั่น
ลาดำกำลังจะลงมือแล้วหรือ?
เขามองกัวหลินที่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แววตาฉายความเวทนาเล็กน้อย
น่าสงสารจริง ๆ เจ้าหนู อีกเดี๋ยวเจ้าก็จะได้รู้ว่าอะไรคือความกลัว
ลาดำคาบคางคกไว้ในปาก เดินช้า ๆ ไปทางหลัวซิง
จู่ ๆ มันก็ชะงัก หันไปมองฉินเฟิง แล้วหยุดฝีเท้า
ฉินเฟิงลืมตาขึ้น!
เขายกกระบี่ขึ้น!