กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 เซ่นไหว้กระถาง ภูตผีอัปมงคล
เมื่อเดินออกจากเมืองเฟิงแล้วมองที่ราบสุดลูกหูลูกตา ฉินเฟิงก็ชะงักไปเล็กน้อย
เพราะเขาพบว่าตัวเองหาทางไม่เจอ
ที่ราบซึ่งถูกกดจนเรียบนั้นเป็นเพียงภาพตระการตาที่เห็นแวบแรก
พอลงเท้าเดินจริง ๆ รายละเอียดเล็กน้อยก็เผยออกมา
ลำน้ำกับหนองน้ำ!
ลำน้ำกับหนองน้ำมากมายคดเคี้ยวไปมา!
ราวกับเขาวงกต ไม่มีทางหาร่องทางที่ถูกต้องเพื่อเดินหน้า
“ท่านปู่ลา ทำยังไงดี?” ฉินเฟิงถามอย่างจนปัญญา เจือความขมขื่นอยู่บ้าง
ขากลับต้องเดินทางผ่านเทือกเขาระยะพันลี้