กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 จี้ห้อยคอ ไล่แขก
ตัวอักษรใหญ่ไม่กี่ตัวทำให้ฉินเฟิงนิ่งค้างราวรูปสลัก
“ประสาทหรือไง!” ฉินเฟิงโมโหมาก
ตอนอยู่ตระกูลฉิน เขาถูกวางยาพิษเกือบร้อยครั้ง
แต่ฉินจวิ้นหรูกลับทิ้งลูกชายวัยเยาว์อย่างเขาไว้ แล้วหนีไปคนเดียว
ยังทิ้งจดหมายไว้ในโลงศพอีก คิดอะไรอยู่?
กะให้เขารอจนตายแล้วค่อยมาเปิดดูหรือไง?
ถ้าไม่ใช่คนประสาทจะเป็นอะไรได้อีก
คนปกติที่ไหนจะมาขุดหลุมศพพ่อแท้ ๆ ของตัวเอง?
นี่มันยอดลูกกตัญญูชัด ๆ