เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 401 กาลเวลาคือมีดสังหารสุกรที่ไม่เคยละเว้นใคร
คำพูดนี้ไป๋หลิงซิ่วไม่ได้ต่อบท อย่าว่าแต่คู่ชีวิตของไป๋ซินเลย เจ้าหมอนั่นกระเสาะกระแสะ ขนาดจะก้าวพ้นประตูบ้านยังลำบากยากเย็น
ขนาดคู่ชีวิตของเสี่ยวกั่วจื่อเองก็จากไปแล้ว เธอพูดอะไรออกไปก็ไม่ดีทั้งนั้น ดูเหมือนเป็นการโอ้อวดเปล่า ๆ
เสี่ยวกั่วจื่อเองก็ไม่ต่อประเด็นนี้ “เธอยังไม่ได้บอกเลย ทำไมถึงกลับมาช่วงเวลานี้ล่ะ”
ไป๋ซินเองก็เพิ่งได้สติ ดูเอาเถอะเลอะเลือนกันไปหมด คำพูดพรรค์นี้จะให้ถังถังตอบอย่างไร “นั่นสิ ปกติเธอไม่ใช่จะกลับมาตอนย่างเข้าฤดูใบไม้ร่วงหรอกเหรอ ช่วงเวลานี้บนภูเขายังไม่มีอะไรสักอย่างเลยนะ”
ทุกครั้งถังถังมักจะกลับมาในฤดูเก็บเกี่ยว ขึ้นเขาไปเก็บของป่าจากภูเขากับเพื่อนเก่า ถือเสียว่าเป็นการเที่ยวเล่นพักผ่อน