เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 372 ไป๋หยวนเหลียง
ไป๋เฟิงเหนียนได้ยินเสียงถังถัง ก็ฉีกยิ้มจนเห็นฟันที่หลุดหายไปพลางหัวเราะ “ยัยหนูอย่างเธอเนี่ย ฉันสบายดีออก ไม่มีเรื่องอะไรต้องให้เธอทำให้หรอก”
“นี่ก็เพราะได้ยินปู่ย่าของเธอพูดว่า ครั้งนี้เธอไปสร้างโรงเรียนที่แถบภูเขาตะวันตกเฉียงใต้ แล้วยังบอกว่าไม่มีคนที่ไว้ใจได้คอยช่วยจับตาดูให้ เธอดูนี่ พี่หยวนเหลียงของเธอใช้ได้ไหมล่ะ”
“อ๊ะ! โธ่เอ๊ย อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย ทำไมฉันถึงลืมพี่หยวนเหลียงไปได้นะ แต่พี่หยวนเหลียงของฉันไม่ได้เหมางานอยู่ที่ตัวเมืองตลอดหรอกเหรอ”
ไป๋หยวนเหลียงอาจเป็นคนที่เรียนหนังสือได้เรื่องน้อยที่สุดในบรรดาเพื่อนตัวน้อยของพวกพี่ชายแล้ว ตอนมัธยมปลายก็ล้วนมีคนคอยฉุดกระชากลากถู กว่าจะถูลู่ถูกังจนสำเร็จการศึกษามาได้ก็ไม่ง่ายเลย หลังจากสำเร็จการศึกษาก็ไปทำงานรับจ้างที่ตัวเมืองกับน้าของเขาทันที