กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 การปรนนิบัตินี้
ข่งซิวเหวินส่ายหน้า “ฉันไม่มีเวลาหรอก รอตอนฉลองตรุษจีนค่อยว่ากันเถอะ พวกเธอพาจิ่งซั่วไปด้วยจะไหวเหรอ หรือไม่ก็ไม่ต้องพาไป ให้จิ่งซั่วอยู่บ้านนี่แหละ”
“มีอะไรจะไม่ไหวกัน คนตั้งเยอะตั้งแยะ อีกอย่างจิ่งซั่วก็เชื่อฟังมาก ขอแค่คุณกับน้าสะใภ้วางใจก็พอ”
“มีอะไรให้ไม่วางใจ พวกเธอจะเอาตัวจิ่งซั่วไปขายหรือยังไง”
ข่งซิวเหวินเปิดที่หนีบเงิน หยิบธนบัตรใบละร้อยปึกย่อม ๆ ออกมาวางลงในมือของถังถัง “เงินค่าขนมที่น้าให้”
ถังถังไม่เกรงใจแม้แต่น้อย รับมาตรง ๆ “ขอบคุณน้าชายคนเล็ก”
ข่งซิวเหวินหยอกเย้าอย่างขบขัน “ทำเป็นเกรงอกเกรงใจเชียวนะ”
“มันต้องอย่างนั้นอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นคราวหน้าจะกล้าขอได้ยังไง”