เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 สิ่งที่ตนเองขาดไปคือการเติบโตและความผอม
รบกวนเพื่อนตัวน้อยในหมู่บ้านบ่อย ๆ ก็ต้องให้เพื่อนตัวน้อยได้หาเงินค่าขนมบ้างสิ
“รู้แล้ว ครั้งหน้าเอามาเพิ่มอีกหน่อย มันไม่พอแบ่งกัน เธอไม่รู้หรอกนะ ศิษย์พี่น้องร่วมสำนักของฉันแต่ละคนเป็นถังข้าวทั้งนั้น มีเท่าไหร่ก็ไม่พอยัดลงกระเพาะพวกมันหรอก”
อย่าดูว่าทั้งสองคนอายุต่างกันถึงสิบปี แต่พอพูดคุยกันกลับเหมือนคนรุ่นเดียวกัน นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมสองตระกูลถึงส่งพวกเขาสองคนมาคุมชั้นเรียนเสริม อัธยาศัยดีจนสามารถคลุกคลีเข้ากับพวกนักเรียนได้อย่างรวดเร็ว
ถังถังก็เช็ดเหงื่อที่หน้าผาก พลันเหลือบไปเห็นคนที่ยืนอยู่ตรงประตูพอดี จึงอ้าปากพูดเหน็บแนมประชดประชันขึ้นมาทันที “อุ๊ยตาย อาจารย์หญิง คุณโดดเรียนอีกแล้วเหรอ อยากลองซ้อมดูหน่อยไหม”