กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 268 น่าสงสารจับใจ
เฉียวอันอันเคาะหัวเสี่ยวจิ่งซั่วไปทีหนึ่งทันที: “พูดจาเข้า เหมือนฉันกับพ่อแกเป็นพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยงอย่างนั้นแหละ ถ้าไม่ใช่เพราะแกกินของหวานเก่งเกินไป พวกเราจะต้องคอยคุมไม่ให้แกกินเยอะขนาดนี้ไหม”
“ฮิ ๆ ฮิ ๆ ผมก็แค่พูดไปงั้นเอง” อย่าดูถูกว่าเสี่ยวจิ่งซั่วเกิดและโตที่เมืองไห่ซื่อเชียว เขาสามารถสลับภาษาไห่ซื่อกับภาษาถิ่นตะวันออกเฉียงเหนือได้อย่างคล่องแคล่วเลยละ
“แม่ ทุกคนไปด้วยกันเถอะ เค้กเนื้อนุ่มผู้สูงอายุก็กินได้เหมาะดี”
คุณยายข่งกับหลินชุ่ยจวี๋ต่างโบกมือ คนวัยอย่างพวกเธอไม่กล้ากินอะไรดึกดื่นหรอก ย่อยไม่ได้เวลานอนจะทรมานเอา