กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 233 ความเคยชินที่เหมือนกัน
“อ๊ะ!” ติงหยางมีสีหน้ามึนงงไปหมด
จิ้นเป่ากลั้นไม่อยู่จริง ๆ จึงหัวเราะฮ่า ๆ ออกมา เจาฉายเองก็ฉีกยิ้มหัวเราะออกมาเช่นกัน
ติงหยางยิ่งมึนงงหนักกว่าเดิม ไม่ใช่สิ จุดขำของพวกนายมันอยู่ตรงไหนกัน?
เจาฉายกอดคอติงหยางพาเดินไปคุยอีกทางหนึ่ง “เรื่องนี้ถ้าจะเล่าละก็นะ มันเป็นเรื่องน่าขันที่เกิดขึ้นตอนน้องหญิงของฉันยังเด็กน่ะ”
ดวงตาของติงหยางเป็นประกายขึ้นมาทันที “ตอนเด็ก ๆ น้องสาวน่ารักมากเลยใช่ไหม?”
เจาฉายพยักหน้าโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “น้องหญิงของฉันตอนเด็กน่ารักมากจริง ๆ นายรู้จักยี่ห้อเก่าแก่อย่างลู่หมิงใช่ไหม?”