กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 222 มือฉมังเชือดไก่
“ฮ่า ๆ แกบอกมาซิว่าคำพูดนี้จะมีใครเชื่อ ขี้ขลาดก็บอกว่าขี้ขลาด จะมาหาข้ออ้างสวยหรูให้ตัวเองทำไม” ระดับการเย้ยหยันของเสี่ยวกั่วจื่อพุ่งสูงจนเต็มพิกัด
“เจ้าผลไม้เน่า แกพูดจาไร้สาระอะไร ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ใช่ไม่กล้า แต่ฉันทำไม่เป็น”
เสี่ยวกั่วจื่อลุกพรวดขึ้นมา เท้าสะเอวน้อย ๆ “แกเรียกใครเจ้าผลไม้เน่า ไอ้อ้วนผอมแห้งอย่างแกดีกว่าฉันตรงไหนกัน”
ซานพั่งจื่อก็ลุกพรวดขึ้นมาเหมือนกัน อยากจะยกมือเท้าสะเอวบ้าง แต่พอนึกขึ้นได้ว่าดูไม่ชอบมาพากลจึงเอามือลง “แกบอกว่าใครผอมแห้ง ของฉันเขาเรียกว่าแก่นสารเข้มข้นต่างหาก”
“ถุย ยังจะแก่นสาร ฉันว่าคนผอมแห้งเสียมากกว่า”
“เจ้าผลไม้เน่า”
“คนผอมแห้ง”