กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 192 ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย
เพราะงั้นถึงบอกไงล่ะ อย่าเห็นว่าไป๋ฉางชิงเป็นพวกผู้ชายหยาบ ๆ แต่ความจริงเขากลับละเอียดรอบคอบมากทีเดียว
“รีบเข้ามาสิ ทำไมเหรอ พ่อก็คิดเหมือนแม่เหรอ นึกว่าฉันบาดเจ็บแล้วทนเงียบไว้หรือไง”
เธอไม่เห็นรู้เรื่องเลย ว่าตัวเองไปสร้างภาพลักษณ์เป็นคนทรหดอดทนให้คนในบ้านเห็นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
ไป๋ฉางชิงยกม้านั่งเตี้ยตัวหนึ่งมานั่งข้างภรรยา หันหน้าเข้าหาลูกสาวของตน “จะไม่ให้คิดได้ยังไง นี่เพิ่งผ่านไปเท่าไหร่เอง ต้นไม้ต้นนั้นก็แทบจะถลอกจนหนังหลุดอยู่แล้ว พ่อจะไม่ให้เป็นห่วงได้ยังไง”