กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 185 ความคิดสุดพิลึกพิลั่น
“เฮ้อ น่าเบื่อจัง!”
“เธอเข้ามาไม่ไปพักผ่อนแล้วมาทำอะไรตรงนี้ นั่งรถไม่เหนื่อยหรือไง ทำไมไม่รีบนอนแต่หัวค่ำ”
“ถ้าฉันกินโอสถหนึ่งแสนนั่นตอนนี้ ต้องใช้เวลานานแค่ไหน ความเร็วถึงจะกลับมาเท่ากับคนปกติ”
“ยังไงก็ต้องมีสองสามเดือน ทำไมล่ะ ไม่รออีกหน่อยแล้วเหรอ”
ถังถังสายหน้า “รอมาหลายปีแล้ว นายก็เห็นนี่ว่าคะแนนมันไม่ขยับขึ้นอีกเลย ขืนรอต่อไปผลลัพธ์ก็คงเหมือนเดิม”
“ขอแค่เธอตัดสินใจดีแล้วก็พอ งั้นตอนนี้ฉันซื้อมาให้เธอกินเลยไหม”
“นายเปิดหน้าจอหรือหน้าต่างที่ใช้ซื้อของนั่นให้ฉันดูหน่อยได้ไหม” การเดินซื้อของยังต้องดูสินค้าเลย ถ้าให้จินตนาการเอาเองในอากาศมันรู้สึกไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่