กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 170 ไกล่เกลี่ยแบบขอไปที
ในดวงตาเรียวเล็กที่ถอดแบบมาจากหวังต้าป่าวไม่มีผิดเพี้ยน ลูกแก้วตากลอกไปมาอย่างรวดเร็ว พลางขบคิดว่าความเป็นไปได้นี้จะสำเร็จหรือไม่
เมื่อเห็นสีหน้าของลูกชาย หญิงชรามีหรือจะไม่รู้ว่าลูกชายคิดอะไรอยู่ หากไม่ใช่เพราะต้าป่าวหน้าตาเหมือนตนเองที่สุด เธอก็คงไม่เอ็นดูรักใคร่หลานชายคนนี้ถึงเพียงนี้ เธอไม่ได้มีหลานชายแค่คนนี้คนเดียวเสียหน่อย
หญิงชราจูงมือหวังต้าป่าวเดินเข้าบ้าน ไปหาขนมมาให้หวังต้าป่าวกิน มองดูหลานชายที่กินจนเลอะเทอะเปรอะเปื้อนไปทั้งตัวก็รู้สึกรังเกียจอยู่บ้าง ทว่าพอเห็นใบหน้าของหลานชายที่แทบจะถอดแบบมาจากตนเป๊ะ ๆ หญิงชราก็ตัดใจตำหนิไม่ลง