ตอนที่ 152 ต่างไม่ใช่คนที่จะเก็บอาการได้เลยสักคน

ตอนที่ 152 ต่างไม่ใช่คนที่จะเก็บอาการได้เลยสักคน

“กินข้าวได้แล้ว รีบไปล้างมือกันเร็วเข้า”

เจาฉายกับจิ้นเป่าวางตุ๊กตาแป้งในมือลงบนมือของถังถัง แล้วรีบวิ่งไปล้างมือ วิ่งเล่นมาทั้งวันเจ้าหนูทั้งสองหิวนานแล้ว อาหารที่กินไปนิดหน่อยตอนกลางวันก็ย่อยหมดไปตั้งนานแล้วเช่นกัน

คนเยอะพอกินข้าวก็ยิ่งครึกครื้น สองครอบครัวล้อมรอบโต๊ะตัวหนึ่ง ตรงกลางวางหม้อทองแดงที่มีไอร้อนพวยพุ่ง นั่งกินไปคุยเล่นหัวเราะไปแทบไม่ต่างอะไรกับการฉลองตรุษจีนเลย

ถังถังจัดเป็นสัตว์กินเนื้อ แน่นอนว่าผักใบเขียวก็ถือว่าชอบกิน ทว่าเมื่อมีเนื้ออยู่ตรงหน้า อาหารหลักก็กลายร่างเป็นเนื้อทันที เนื้อแกะนุ่ม ๆ จิ้มกับน้ำจิ้มงาผสมน้ำมันพริก กินเข้าไปคำเดียวหอมอร่อยแทบขาดใจ