ตอนที่ 147 น้าเลี้ยงเด็ก ชูจุดขายพึ่งพาตนเอง

ตอนที่ 147 น้าเลี้ยงเด็ก ชูจุดขายพึ่งพาตนเอง

เธอค่อย ๆ บิดศีรษะเล็กน้อย ก็เห็นเด็กผู้ชายตัวขาวอ้วนคนหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะของพวกเธอ ตอนที่เธอมองไป ยังเห็นเด็กผู้ชายคนนั้นกลืนน้ำลายอยู่เลย

อ๋อ ที่แท้ไม่ใช่เสียงที่ฝูกวงทำนี่นา จะว่าไป พวกเราก็อยู่ในร้านอาหารแล้ว นายถึงขั้นนั้นเชียว? มองของกินของฉันแล้วอยากกินจนเป็นแบบนี้เนี่ยนะ?

เจ้าอ้วนเห็นถังถังมองไป ยังถลึงตาใส่ถังถังรอบหนึ่ง ดึงผู้หญิงข้างกาย “แม่ ผมก็จะกินสเต๊กเนื้อ แม่สั่งให้ผมเร็วเข้า”

ถังถัง??? ไม่สิ ฉันไปหาเรื่องนายตั้งแต่เมื่อไหร่? นายอาศัยอะไรมาถลึงตาใส่ฉัน