กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 122 เครื่องเฝ้าดูรุ่นคุณย่า
ริ้วแสงยังฟังไม่ค่อยเข้าใจ “ทำไมถึงต้องรีบไปเมืองไห่ซื่อทันทีล่ะ รู้สาเหตุแล้วก็น่าจะวางใจได้แล้วไม่ใช่เหรอ”
“ยังต้องถามอีกเหรอ คงพาฉันไปหาหมอแน่นอนสิ ไปดูว่าสมองฉันมีปัญหาอื่นจนกลายเป็นคนประสาทไปแล้วหรือเปล่า”
“อ๊ะ ไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง”
“ทำไมจะไม่ถึงขนาดนั้น ฉันเพิ่งจะกี่ขวบเอง ต่อให้เป็นอัจฉริยะแค่ไหนมันก็มีขอบเขตอยู่ไหมล่ะ เด็กหกขวบมีความคิดความอ่านของผู้ใหญ่ จะไม่ทำให้คนเขารู้สึกว่านายเป็นอัจฉริยะหรอก แต่จะทำให้คนเขารู้สึกว่านายเป็นสัตว์ประหลาดต่างหาก”