กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 120 เฝ้ารอจนได้เรื่องต่อ
“บอกว่าเป็นคนที่ทำมาค้าขายกับลูก ชายตามมาถึงบ้าน ฉันดูแล้วไม่เหมือนคนรวยอะไร ก็เลยไม่ให้เข้ามา ถ้าจะหาลูกเราก็ไปหาที่ที่ลูกเราทำงานสิ”
“อ้อ แล้วฉางเต๋อบอกไหมว่าวันนี้จะกลับมากี่โมง” เมื่อได้ยินหญิงชราพูดเช่นนั้น ตาแก่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร วันธรรมดาก็มีคนมาหาลูกชายไม่น้อยอยู่แล้ว
“อะไรกัน รีบร้อนขนาดนั้นเชียว?”
“จะไม่ให้รีบได้ยังไง เราสองคนมีลูกชายแค่คนเดียวนี้ ลูกชายจะได้กลับคืนสู่ตระกูลเดิมได้เร็วหน่อย ต่อให้ฉันตายไป ตระกูลเราก็จะไม่ขาดทายาทสืบตระกูล ไม่ยอมใช้แซ่ตามพวกเราเธอจะวางใจได้ลงคอเรอะ?”
“แล้วคนที่บ้านนั้นจะทำยังไง?”