กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 116 ความฝันนี้หากเป็นจริงก็คงดี
เธอเงยหน้ามองรูปถ่ายบนป้ายหลุมศพ เพื่อนคนเดียวในชาตินี้ของเธอกำลังส่งยิ้มมองมา ขอบตาของเธอพลันแดงก่ำ พยายามสะกดกลั้นหยาดน้ำตาที่จวนเจียนจะรินไหล ย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง วางดอกลิลลี่ในอ้อมอกที่ซิ่วซิ่วชอบที่สุดไว้ใต้รูปถ่าย
อันที่จริงเหตุผลตรงไปตรงมาที่สุดที่ซิ่วซิ่วชอบดอกลิลลี่ก็คือ ดอกไม้ชนิดนี้เอาไปวางในห้องแล้วกลิ่นหอมชวนดม ทั้งยังไม่ฉุนจัด
เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ใบหน้าของอู๋ซินก็แต้มรอยยิ้มสดใส “ซิ่วซิ่ว ฉันมาหาเธอแล้วนะ เธออยู่ที่โน่นสบายดีไหม”
พอคิดถึงเด็กทารกอ้วนท้วนที่เห็นในฝัน รอยยิ้มบนใบหน้าของอู๋ซินก็ผ่อนคลายลงไปมาก