กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 100 รู้อยู่แล้วว่าไม่มีทางสำเร็จ
ข่งเจินถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง “แล้วถังถังอยากชื่ออะไรล่ะ”
“ชื่อ...ชื่อไป๋อี อีที่แปลว่าหนึ่ง สอง สาม”
“พรืด” ไป๋ฉางชิงกับไป๋เฟิงเม่าหลุดหัวเราะออกมาทันที ข่งเจินก็พลอยหัวเราะตามไปด้วย จำนวนขีดของชื่อนี้น้อยจริง ๆ นั่นแหละ
พวกเขาไม่แปลกใจที่ลูกสาวรู้หนังสือ ข่งเจินเคยสอนถังถังมาก่อน เด็กคนนี้แค่สอนรอบเดียวก็จำได้ แถมผ่านไปหลายวันมาถามก็ยังจำได้อยู่อย่างนั้น ขอแค่จำได้แล้วก็แม่นยำมาก เพียงแต่ยังไม่เคยให้ถังถังเขียนหนังสือเลย
“ถังถัง ลูกเขียนหนังสือเป็นได้ยังไง” ข่งเจินลืมเรื่องที่ว่าวันแรกของชั้นประถมศึกษาปีที่หนึ่งอาจจะต้องเขียนหนังสือไป หลายปีมานี้เธอสอนแต่ชั้นโต ๆ มาตลอด จนลืมธรรมเนียมของโรงเรียนไปเสียสนิท