กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 67 สั่งสอนเด็กนี่มันยากจริง ๆ
ฉางโซ่วตบฉาดใหญ่ใส่โก่วเซิ่งจื่อทันที “แกทำตัวให้มันมีอนาคตหน่อยได้ไหม เป็นเด็กผู้ชายก็ใจกว้างหน่อยไม่ได้หรือไง เรื่องมันผ่านมาตั้งนานแล้ว อีกอย่างพวกเราก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าแกก็มีส่วนผิด ทำไมถึงยังจำฝังใจมานานขนาดนี้ แถมยังคิดจะแก้แค้นอีก”
“แล้วมันทำไมล่ะ ตอนนั้นฉันไม่ทันระวังจนต้องเสียเปรียบ พวกพ่อยังพากันหัวเราะเยาะฉันเลย ตอนนี้ฉันโตแล้ว จะไปเอาคืนบ้างมันผิดตรงไหน ไม่ใช่พ่อเองเหรอที่บอกว่าสุภาพชนแก้แค้นสิบปียังไม่สาย”
“แกเนี่ยนะสุภาพชน แกมันก็แค่ไอ้เด็กกะโปโลที่ยังไม่โตด้วยซ้ำ อีกอย่างคำนี้เขาเข้าใจกันแบบนี้เรอะ ฉันสอนเรื่องดี ๆ ให้แกตั้งเยอะแยะ แกกลับไม่จำใส่หัวสักนิด วัน ๆ เอาแต่หาเรื่องพิเรนทร์มาให้ฉัน”