กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 57 ความกล้าหาญก็ต้องดูจำนวนด้วย
“ไม่มี นายอาจจะรู้สึกไปเองมากกว่า”
สำหรับเธอนั้นริ้วแสงยังถือว่าเป็นคนแปลกหน้า ดีหรือร้ายอย่างไรก็ยังไม่กระจ่างแจ้ง มีหรือจะยอมเล่าเรื่องใหญ่อย่างการเกิดใหม่ให้มันฟัง
“เอาเถอะ ไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด โห ตาแก่คนนี้มือไวชะมัด ตอนนี้เธอโดนปักจนพรุนกลายเป็นเม่นไปแล้ว ไม่เจ็บจริง ๆ เหรอ”
“นายมองเห็นข้างนอกด้วยเหรอ”
“ก็แน่อยู่แล้วสิ ไม่อย่างนั้นฉันจะคอยชี้ทางให้เธอไปเจอของดีพวกนั้นได้ยังไง”
“แต่ว่าโลกภายนอกนี่เปลี่ยนไปเยอะจริง ๆ เชียว ครั้งก่อนที่ฉันได้เห็น ก็ยังเป็นช่วงที่เจ้านายคนที่สองยังมีชีวิตอยู่เลย พอเจ้านายคนนั้นเสียชีวิตฉันก็หลับใหลไป การหลับใหลช่วยประหยัดพลังงานแถมยังทำให้ฉันฟื้นตัวได้ดียิ่งขึ้น”