กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 47 ฉันคนนี้หน้าหนาเป็นบ้าไม่สนเรื่องคุณธรรม
ถังถังกลอกตา รู้สึกเป็นครั้งแรกว่าการกลอกตามันช่างลื่นไหลเช่นนี้ “ไร้สาระ นายจะเอาของดี ๆ ให้ฉันกินได้ยังไงกัน ฉันยังไม่ได้ตอบตกลงว่าจะช่วยนายสักหน่อย นายจะใจดีขนาดนั้นเชียว?”
กลุ่มแสงไม่ยอมขึ้นมาทันที “เธอคิดกับฉันแบบนั้นได้ยังไงกัน ฉันไม่ใช่คนใจร้ายแบบนั้นเสียหน่อย ที่ฉันให้เธอกินก็คือโอสถพละกำลังที่เพิ่งพูดถึงไปนั่นแหละ ฉันคิดว่าพอกินโอสถของฉันเข้าไปแล้ว เธอก็คงหลีกเลี่ยงที่จะช่วยฉันไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเธอยังจะกล้าเอาเปรียบอีกเหรอ?”
มุมปากของถังถังกระตุก ดูท่าไอ้นี่ก็ไม่ค่อยจะฉลาดเหมือนกัน “แล้วถ้าฉันยืนกรานว่าจะไม่ทำภารกิจช่วยนายล่ะ?”