กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 36 ฉันยังพกสายเลือดหนูค้นสมบัติมาด้วยงั้นเหรอ?
“ได้ สองพ่อลูกเราก็เดินไปทางนั้นกัน”
ทางบนเขามักมีคนสัญจรอยู่เสมอ แม้จะเดินลึกเข้าไปสักหน่อย แต่เส้นทางสายเล็กที่ตัดสลับไปมาก็ยังพอมองเห็นได้ชัดเจน การเดินเลียบไปตามทางสายเล็กตรงนั้นจึงไม่นับว่าเดินยากเท่าไรนัก
เดินไปได้ครู่หนึ่ง มือเล็ก ๆ ของถังถังก็ยกขึ้นมาอีกครั้ง ชี้เบี่ยงทิศทางไปเล็กน้อย “ไป”
“ได้ ลูกสาวพ่อบอกให้ไปทางไหนพวกเราก็ไปทางนั้น”
หลังแก้ไขทิศทางติดต่อกันสี่ห้าครั้ง สองพ่อลูกก็มาหยุดอยู่ตรงผืนป่าที่ไม่นับว่ารกทึบแห่งหนึ่ง ถังถังตบตัวพ่อของตนเบา ๆ “ลงพื้น”
“ลูกสาว ตรงนี้เดินลำบากเดี๋ยวหนูจะหกล้มเอานะ ลูกบอกมาเถอะว่าจะไปไหน เดี๋ยวพ่ออุ้มหนูไปเอง”