ตอนที่ 21 การไม่ต้อนรับอย่างเท่าเทียม

ตอนที่ 21 การไม่ต้อนรับอย่างเท่าเทียม

“หา!” ลูกสาวพูดได้เยอะขนาดนี้ในคำเดียวเลยเหรอ

“ฉันบอกว่า ลูกสาวของพวกเราพูดคำว่า ‘ไม่’ ได้แล้ว ฉันหยิบตุ๊กตาผ้าให้เธอดูคิดจะซื้อให้ เธอคงไม่อยากได้ ก็เลยพูดออกมาตรง ๆ พูดชัดแจ๋วเลยด้วย”

“เธอรอเดี๋ยวนะ ฉันจะให้ลูกสาวพูดให้เธอฟังสักคำ”

ไป๋ฉางชิงทำตัวเหมือนหมาป่าสีเทาตัวใหญ่ที่ล่อลวงหนูน้อยหมวกแดงไม่มีผิด ดูแล้วช่างมีเจตนาร้าย ทั้งยังบีบเสียงแหลมพูดว่า “ลูกสาว พูดคำว่าไม่ให้แม่ฟังคำหนึ่งสิ ไม่ เลียนแบบพ่อนะ ไม่”

นี่ใครกัน ทำไมฉันถึงมีพ่อที่โง่เง่าขนาดนี้ ปากน้อย ๆ ยื่นออกมาก่อนจะ “พรูด” พ่นน้ำลายใส่หน้าไป๋ฉางชิงเต็ม ๆ อีกรอบ