กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 7 เพื่อนสาวคนสนิท
“ใช่ ๆ ๆ ฉันรู้สึกเจ็บปวดใจเหลือเกิน” คำพูดนี้หลุดออกมาโดยที่ไป๋ซิ่วไม่ต้องผ่านสมองด้วยซ้ำ วันหนึ่งไม่รู้ว่าต้องพูดตั้งกี่รอบ
“ฮึ ไม่คุยด้วยแล้ว” เถียงก็เถียงไม่ชนะ จะลงไม้ลงมือเหรอ?
พอนึกถึงแรงเตะของเพื่อนสาวคนสนิทที่สามารถถีบซี่โครงคนหักได้ในทีเดียว ชั่วพริบตานั้นเสี่ยวปู้เตี่ยนก็รู้สึกว่า การที่ตัวเองยังมีชีวิตอยู่อย่างร่าเริงข้างกายเพื่อนสาวคนสนิทได้ ช่างเหมือนมีเทพธิดาแห่งโชคลาภมาสถิตร่างจริง ๆ
คิดถึงตรงนี้โทสะก็พลันมลายหายไปในทันที: “ฉันจะบอกเธอให้นะ ในห้องของพวกเรามีผู้ชายคนหนึ่ง ไปต้องตาดาวประจำห้องของพวกเราเข้า หมอนั่นน่ะ วัน ๆ เอาแต่วนเวียนรอบตัวดาวประจำห้องเหมือนหมาเลีย ดูไม่ได้เลยจริง ๆ”