กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 บทส่งท้าย เสี่ยวหม่านเล่าเรื่องตนเอง
ข้าคือเสี่ยวหม่าน นามเต็มว่าซูจ้าวเหยี่ย
ข้าเป็นเด็กหญิง แต่พ่อแม่กลับเลี้ยงดูข้ามาเยี่ยงเด็กชายตั้งแต่เล็ก พวกเราทั้งครอบครัวเป็นทาสรับใช้ของจวนเสิ่น คอยปรนนิบัติฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นโดยเฉพาะ พ่อของข้าเป็นพ่อครัวประจำตัวของฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น แม่ของข้าเป็นแม่นมผู้ดูแลเรือนของฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น พี่สาวของข้าเป็นหญิงรับใช้ข้างกายชั้นหนึ่งของฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น
คนอื่นล้วนอิจฉาที่พวกเราได้ทำงานอยู่เบื้องหน้านายท่าน แต่ครอบครัวของข้าเพียงอยากเก็บหอมรอมริบเงินไถ่ตัว ให้หลุดพ้นจากทะเบียนทาส
ความปรารถนาของพ่อกับแม่ก็คือการเปิดภัตตาคารเล็ก ๆ ของครอบครัวเราสักแห่งบนถนนเลียบแม่น้ำ ใช้ชีวิตเรียบง่ายที่อบอุ่นด้วยไอควันกรุ่น ๆ