กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 196 เจาะหินสำเร็จ
คณะเดินทางออกมาจากมิติ มองไปไกลสุดสายตา เห็นเพียงภูเขาหินลูกเล็กโดดเดี่ยวลูกหนึ่งขวางอยู่เบื้องหน้า หินบนภูเขาสีเขียวอมเทาเป็นจุดด่างพร้อย ในซอกหินขึ้นพุ่มไม้ป่าและสนแคระอยู่อย่างหนาแน่น ภูเขาไม่สูงนัก หากแต่รกร้างห่างไกลผู้คนยิ่ง
รอบด้านไม่เห็นบ้านเรือนหรือควันไฟ ไม่มีคันนาและทางคันดิน มีเพียงหญ้าป่าและหินกระจัดกระจายเต็มภูเขา ไกลออกไปมีเค้าโครงเรือนไร่กระจัดกระจายอยู่สองสามแห่ง คั่นด้วยที่รกร้างทุ่งหญ้าแผ่กว้าง มองดูแล้วไกลลิบนัก
ซูชิงจู๋หลับตาลง กางแขนทั้งสองข้างออก ละโมบสูดลมหายใจแห่งอิสรภาพอย่างไม่ยั้งคิด ริมฝีปากของนางมีรอยยิ้ม เอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า
“ช่างเป็นที่ที่ดีนัก”