กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 170 น่าชังจริง ๆ!
“หา?” โจวเยี่ยนอึ้งไปชั่วขณะ แล้วตอบอย่างซาบซึ้งว่า “ได้ เช่นนั้นต่อไปข้าจะไม่อดนอนอีก ขอบน้ำใจเถ้าแก่น้อยที่ห่วงใย”
ช่างปักผ้าคนอื่น ๆ แทบน้ำตาคลอ ตระกูลนายแต่ก่อนอยากให้พวกนางไม่กินไม่ดื่มทำงานเร่งทั้งวันทั้งคืน ไม่คิดว่าเถ้าแก่น้อยทั้งหลายนี้จะเหมือนกุมารเซียนน้อยจากสวรรค์
ค่าจ้างสูงไม่พอ ยังจัดการกินอยู่ให้ สถานที่พักก็สบาย ไม่ใช่ที่นอนรวมยาว ใครใครก็มีเตียงของตนเอง อาหารการกินก็ดี ล้วนเป็นข้าวขาวและแป้งขาว
ยังรับเลี้ยงเด็กที่น่าสงสาร ให้กินให้ดื่ม สอนวิชาเลี้ยงชีพให้เปล่า ๆ กุมารเซียนน้อยบนสวรรค์ยังไม่ใส่ใจเท่าเถ้าแก่น้อยของพวกนาง
โจวเยี่ยนกับอีกหลายคนแยกมาที่คลังเก็บของของโรงปักผ้า แล้วมอบผ้าสำหรับปักที่ซื้อวันนี้ให้นาง