ตอนที่ 143 ชั่วช้าสิบประการ

ตอนที่ 143 ชั่วช้าสิบประการ

ยายหวังถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ก่อนค่อย ๆ ระบายความจริงออกมา

“แต่เดิมข้าเป็นลูกมืออยู่ในครัวด้านหลังของศาลาหอมสวรรค์ ช่วงหนึ่งธัญพืชในร้านลดน้อยลงจนเถ้าแก่พบเข้า พวกเขาจึงกล่าวหาว่าข้าเป็นคนขโมย

ยังใส่ร้ายว่าข้าแต่ก่อนเป็นคนเคยขโมยเป็นอาจิณ เห็นข้าขโมยเนื้อและผักในร้านไปแจกจ่ายบ่อย ๆ สิ่งที่ข้าให้พวกเจ้านั้นล้วนเป็นของที่แขกกินเหลือ และลูกจ้างในร้านมองไม่ติด ข้าถามคนในครัวด้านหลังทุกครั้งก่อนจะหยิบ แต่หลิวเสี่ยวหนิวบอกว่าเห็นกับตาว่าข้าขโมยธัญพืชในร้าน ตอนนั้นไม่มีใครช่วยพูดแทนข้าเลย จากนั้นข้าก็ถูกศาลาหอมสวรรค์ไล่ออกไป”