ตอนที่ 114 ไม่พบศพ ก็เป็นเพียงการหายตัวไป

ตอนที่ 114 ไม่พบศพ ก็เป็นเพียงการหายตัวไป

“ใครน่ะ?” คนเฝ้าประตูจวนเฉาลุกขึ้นจากเตียงอย่างหงุดหงิด ปากก็พร่ำบ่น “กลางดึกดื่นไม่ยอมให้คนได้นอน เคาะประตูอยู่ได้ รำคาญหรืออย่างไร...”

เสียง “แกร๊ก” ดังขึ้น ประตูใหญ่เปิดออก คนเฝ้าประตูเงียบกริบในชั่วพริบตา ตะเกียงน้ำมันที่ถืออยู่ในมือ “พั่บ” ร่วงลงพื้น

เขารีบเก็บตะเกียงน้ำมันขึ้นมา ชั่วขณะถัดมาก็ปิดประตูใหญ่กระแทกดังปัง

ยามที่อูชวนเป็นขอทาน เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าถูกเจตนาเอาขี้เถ้าทาไว้ ไม่มีผู้ใดจะคิดเชื่อมโยงเขากับอดีตคุณชายสองแห่งตระกูลอู

ยามที่เขาขายธัญพืชในเมือง ส่วนใหญ่ก็สวมหมวกงอบ อีกทั้งชาวเมืองธรรมดาแต่ก่อนก็ไม่รู้จักเขา ผู้คนจึงไม่มีผู้ใดรู้ว่าเขาเคยเป็นคุณชายสองแห่งตระกูลอู