กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 101 พวกเขามีของเล่นได้ และมีท่านน้าที่รักพวกเขาได้เช่นกัน
เสี่ยวเหยาใช้มือเล็ก ๆ หิ้วตะกร้าใบย่อม ดวงตากลมโตใสกระจ่างมองของเล่นละลานตา นางส่ายหน้าเบา ๆ แล้วผงกศีรษะน้อย ๆ สองครั้งอย่างลังเล ก่อนเอ่ยเสียงเบานุ่มนิ่ม
“เห็นสีสันสดใสเช่นนี้ ก็อยากได้อยู่บ้างเจ้าค่ะ แต่ของพวกนี้มิใช่สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีวิต อดทนสักหน่อยก็หายอยากแล้ว”
คนอื่น ๆ ก็คิดเช่นเดียวกับเสี่ยวเหยา พวกเขาเพิ่งมีกินอิ่มและมีเสื้อผ้าให้ความอบอุ่น อาหารการกินกับเครื่องนุ่งห่มต่างหากที่เป็นสิ่งสำคัญต่อการอยู่รอด ส่วนของเล่นสีสันฉูดฉาดเป็นเพียงสิ่งให้ความเพลิดเพลิน จะมีหรือไม่มีก็ได้