กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 46 ร่ำรวยแล้ว! ร่ำรวยแล้ว!
รากเท้ายายม่อมที่ปลูกด้วยมือดูแลสองสามปี หัวใหญ่ก็เพียง 20 กว่าจิน ถึงกำหนดอายุก็ต้องขุดเก็บ ไม่ปล่อยให้โตถึงร้อยจิน ส่วนชาวไร่โดยพื้นฐานเก็บปีละครั้ง ปกติรากเดียว 3–10 จิน ในตลาดมีเพียงรากเท้ายายม่อมสดหนักไม่กี่จินหมุนเวียนอยู่
รากเท้ายายม่อมป่าธรรมดาในภูเขาที่เติบโต 3–5 ปีมีเพียง 5–10 จิน รากเท้ายายม่อมเก่าหนักยี่สิบสามสิบจินก็นับว่าหายากแล้ว
มีเพียงรังรากเท้ายายม่อมเก่าในป่าเขาลึกที่ไม่มีผู้ใดขุดมานานหลายปีจำนวนน้อยมากเท่านั้นที่จะโตถึงร้อยจิน นับเป็นของหายากที่พบได้แต่ไม่อาจเสาะหาได้ แม้ขุดพบก็เป็นเพียงของจัดแสดงในงานเกษตรและงานแสดงผลิตภัณฑ์เกษตร ใช้ดึงดูดสายตา ไม่ไหลเข้าสู่ตลาดทั่วไป
พวกที่ขายตามเว็บไซต์ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นรากเท้ายายม่อมเก่าอายุร้อยปี หรือรากเท้ายายม่อมที่ใหญ่กว่าคน ล้วนเป็นภาพตัดต่อทั้งสิ้น เพื่อดึงดูดสายตา
รากโกฐสดทั้งรากเดียวน้ำหนักสุทธิหนึ่งร้อยจิน คนธรรมดาในชีวิตประจำวันย่อมไม่มีทางได้พบ
หวังอีฮุยบีบต้นขาของตัวเองอย่างแรง เจ็บจนน้ำตาแทบไหล “ไม่ได้ฝัน เป็นเรื่องจริง!”
เสี่ยวเหยาปิดปากถามเบา ๆ “ท่านอาราชัน...ไม่ถึงกับเป็นบ้าไปแล้วกระมัง?”
อูชวน “คงจะตื่นเต้น...เกินไปกระมัง?”