กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 17 ทั้งห้าคนไปยุคปัจจุบันพร้อมกัน
ขอทานน้อยทั้งห้ากินด้วยกันนอนด้วยกัน ไม่รังเกียจกันและก็ไม่มีสิทธิ์จะรังเกียจกัน โก่วตั้นคว้าจากมือหู่จื่อมาดื่มอึกหนึ่ง แล้วยัดใส่มือเสี่ยวเหยา
โก่วตั้นหายใจออกยาว ๆ ฟื้นแล้ว ฟื้นแล้ว ในปากยังเคี้ยวสำรวจรสชาติของสิ่งที่เพิ่งดื่มเข้าไป
“โอ้ฟ้าดินเอ๋ย นี่ นี่มันอร่อยกว่าน้ำนมวัวอีก หวาน หวานมาก
เสี่ยวเหยา เสี่ยวเหยา เจ้าลองชิมเร็ว ๆ สักอึกเดียวก็หายแล้ว”
เสี่ยวเหยาใช้มือเล็กทั้งสองกอดขวดดื่มไปคำใหญ่ ความรู้สึกเผ็ดร้อนในช่องปากหายไปหมด กลายเป็นกลิ่นน้ำนมเปรี้ยวหวานแทน
“ว้า อร่อยมากจริง ๆ อร่อยกว่าน้ำเชื่อมอีก ของดีขนาดนี้ พี่หลานซินกลับจะทิ้งเสียได้”
เสี่ยวหม่านถูกท่าทางของทั้งสามคนทำให้อยากรู้มากจริง ๆ เผ็ดขนาดนั้นเชียวหรือ
นางคีบเส้นเนื้อพริกไทยดำเข้าปาก ชิมอย่างละเอียด เผ็ดนิดเดียวเท่านั้น ยังไม่เผ็ดเท่าจูอี๋ ฮวาเจียว ขิงสด มัสตาร์ด ต้นหอมและกระเทียมเลย
สิ่งที่นางประหลาดใจคือเนื้อนี้เหตุใดเนื้อสัมผัสจึงนุ่มเช่นนี้