กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 10 เสี่ยวหม่านกับอูชวนมีไข้
หู่จื่อหยิบรากที่เล็กที่สุดขึ้นมาหนึ่งราก หาเศษกระเบื้องมาลองขูดดินออก อยากจะชิมรสดู สุดท้ายจึงพบว่าของสิ่งนี้พอถลกเปลือกชั้นนอกออกแล้วกลับมีน้ำอยู่
เขาถลกเปลือกอย่างละเอียดแล้วกัดคำหนึ่ง ดวงตาพลันสว่างวาบ “โก่วตั้น ไม่เห็นจะไม่อร่อยเลย หวานสดกรอบชื่นใจ”
“รากอ่อนก็พอไหว รากแก่เหมือนเคี้ยวฟืน อีกอย่างของสิ่งนี้ถ้าไม่ตากแห้ง กินมากไปท้องเสียง่าย พวกเราเพิ่งท้องเสียตอนเที่ยงวัน เจ้าอย่ากินมากนักเลย”
เสี่ยวเหยาอยากรู้ลองชิมรากไม้อ่อนในมือหู่จื่อคำหนึ่ง ไม่ได้อร่อยมากนัก ก็ไม่ได้แย่จนเกินไป พอกินได้