กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 90 สถานะที่ชัดเจน
"เอ่อ..." เหอเจ๋ออวี่เหลือบมองเจียงสือเยี่ยนที่อยู่ไกลออกไป ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี "พวกนายทะเลาะกันเหรอ"
"ผมจะไปกล้าทะเลาะกับเขาได้ยังไง เห็นอยู่ชัดๆ ว่าเขา..." เจียงอี้เหยาเพิ่งจะอ้าปากพูด พอเงยหน้าไปสบเข้ากับสายตาเย็นชาของลั่วสวี่เข้าพอดี ลำคอก็พลันตีบตัน กลืนประโยคหลังกลับลงคอไปทันที "ปะ... เปล่าครับ ไม่มีอะไร"
พอรู้ตัวว่าเผลอแสดงปฏิกิริยาแบบนั้นออกไป เจียงอี้เหยาก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก อยากจะยืดอกจ้องกลับไป แต่ร่างกายกลับไม่ยอมทำตามคำสั่ง ไม่กล้าหันไปสบตากับดวงตาคู่นั้นที่ดูเย็นชาอีกเลย
เขาจิกปลายนิ้วแน่น จนข้อนิ้วขึ้นสีขาวซีด
อาหารเช้าในโรงเตี๊ยมแม้จะไม่อลังการเท่ามื้อเย็น แต่ก็ถือว่าประณีตไม่น้อย อาหารหลักแต่ละอย่างล้วนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของท้องถิ่น ซูลั่วอันกับเจียงอี้เหยาถือจานใบเล็กเลือกตักของที่ตัวเองชอบกินอยู่หลายอย่าง
ตรงที่นั่งริมหน้าต่างของโถงชั้นล่าง อัลฟ่าวัยรุ่นสองคนกำลังแทะซาลาเปาเนื้อจามรีพลางคุยเล่นกันไปเรื่อยเปื่อย
"ไอ้ฉิน เร็วเข้า มาช่วยรับหน่อย" ซูลั่วอันมือหนึ่งประคองจานที่ตักอาหารจนพูน อีกมือประคองถ้วยซุปใบเล็ก เดินทุลักทุเลตรงมาทางนี้