ตอนที่ 82 ป่าสนและหิมะหอมกลิ่นอบเชย?

ตอนที่ 82 ป่าสนและหิมะหอมกลิ่นอบเชย?

โค้ชหยางเองก็ตัดใจจากลั่วสวี่ไม่ลงเหมือนกัน แต่คำพูดเมื่อกี้ฟังดูแทบจะไม่เห็นลั่วสวี่เป็นคนอยู่แล้ว

ใครใช้ให้หมอนี่เป็นถึง 'เทพเจ้าลั่ว' กันล่ะ

ลั่วสวี่เอ่ยเรียบๆ "หลิวฉีคนนี้ถ้าฝึกอีกหน่อยก็กระโดดได้เหมือนกัน"

โค้ชหยางกัดฟันกรอด ก่อนจะกดเสียงต่ำลง "งั้นนายจะกลับไปสืบทอดกิจการที่บ้านจริงๆ ใช่ไหม หือ สโมสรของที่บ้านนายน่ะเหรอ"

ยังดีที่ดูไม่ขัดตาเท่าไหร่

พอหันไปมองลานข้างๆ ลั่วสวี่ก็เริ่มสวมรองเท้าสเก็ตแล้วเหมือนกัน โค้ชหยางสูดหายใจเข้าลึก พยายามแขม่วพุงเข้าไป "อืม"

เขาหันไปถามเจ้าลู่ลู่ก่อน "โค้ชหลี่ของพวกเธอรู้เรื่องนี้มากแค่ไหน"

เจ้าลู่ลู่ตอบ "เขารู้แค่ว่าพี่ลั่วมาขอคำแนะนำเรื่องท่าสเก็ตคู่บางท่าค่ะ"

โค้ชหยางบีบหว่างคิ้ว "เฮ้อ ช่างเถอะ เรื่องนี้ยังไงก็ปิดไม่มิดอยู่แล้ว"