ตอนที่ 64 สารภาพรัก

ตอนที่ 64 สารภาพรัก

"นายไม่ได้บอกว่าจะไปอยู่บ้านพ่อแม่เหรอ"

เสียงของเจียงสือเยี่ยนแห้งผาก เขามองจ้องลั่วสวี่ตาไม่กะพริบ "แล้วตอนนี้หมายความว่ายังไง"

"คำพูดตอนนั้นฉันขอคืนคำ" ลั่วสวี่กลับคำและยอมรับผิดได้ไวมาก เขารีบขนสัมภาระของตัวเองขึ้นไปเก็บไว้บนรถของเจียงสือเยี่ยน "ขอโทษนะ"

อัลฟ่าทำสายตาละห้อยน่าสงสาร ราวกับถูกรังแกมาอย่างหนัก เจียงสือเยี่ยนหลับตาลงครู่หนึ่ง กำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง พ่อกับแม่เจียงก็ขับรถออกไปทันที ไม่เปิดโอกาสให้ลั่วสวี่ได้หนีไปไหนอีก

"เห็นไหม ถ้านายไม่เอาฉัน ฉันก็ไม่มีที่ซุกหัวนอนแล้ว" ลั่วสวี่เดินเข้าไปกุมมือเจียงสือเยี่ยน กะพริบตาปริบๆ ออดอ้อนเต็มที่ "เรากลับบ้านกันเถอะนะ"

เจียงสือเยี่ยนเงยหน้าขึ้นสบตากับลั่วสวี่นิ่งๆ อยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เพียงดึงมือออกเรียบๆ แล้วก้าวขึ้นรถไปก่อน "ฉันให้โอกาสนาายเปลี่ยนใจอีกครั้ง"

ลั่วสวี่ยิ้มกว้าง รีบเปิดประตูรถตามขึ้นไปนั่งทันที รถคันนี้มีคนขับรถประจำ เจียงสือเยี่ยนสั่งให้คนขับพากลับบ้านก่อน ส่วนเรื่องที่บริษัทค่อยเข้าไปจัดการช่วงบ่าย

"เจียงสือเยี่ยน" ลั่วสวี่มองทิวทัศน์นอกหน้าต่าง ในใจอดทึ่งไม่ได้ว่าที่นี่เปลี่ยนแปลงไปมากจริงๆ "นายยังไม่ได้บอกฉันเลยว่าเราคบกันได้ยังไง"

เบต้าขึ้นรถมาก็สวมแว่นตาทันที เขาเหลือบหางตามองอีกฝ่าย แววตาที่ฉายชัดชวนให้คนมองใจสั่นไหวอย่างประหลาด