กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 59 วิ่งยามเช้า
มหาวิทยาลัย Y เปลี่ยนอธิการบดีและย้ายวิทยาเขตไปเมื่อสองปีก่อน ทุกอย่างภายในรั้วมหาวิทยาลัยจึงดูใหม่เอี่ยมและสว่างไสว เรียกได้ว่าเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
ดอกวิสทีเรียต้นฤดูใบไม้ผลิเลื้อยพันไปตามซุ้มทางเดินเตี้ยๆ เบ่งบานอย่างอ่อนช้อย ไกลออกไปใบไม้สีเขียวอ่อนกำลังผลิยอด รับกับเสียงพูดคุยหยอกล้ออันจอแจของเหล่านักศึกษา
ลั่วสวี่เคาะบุหรี่ออกมาจากซองในกระเป๋ากางเกง คาบไว้ที่ปากแล้วพึมพำเสียงอู้อี้ “คึกคักกันชะมัด”
ซ่งชิงหย่วนเพื่อนสนิทเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “...อย่าพูดคำหยาบสิ”
ก่อนจะเสริมอีกประโยค “แล้วก็อย่าสูบบุหรี่ด้วย”
ลั่วสวี่ยกมุมปากยิ้ม ควงไฟแช็กสั่งทำราคาแพงเล่นในมือ แต่ก็ไม่ได้จุดบุหรี่
คิ้วและดวงตาของลั่วสวี่คมเข้มราวกับถูกสลักด้วยมีด สีหน้ายิ้มเหมือนไม่ยิ้ม ดูทั้งเจ้าเล่ห์และแฝงความดุดัน
อากาศค่อนข้างร้อน สูทสีดำจึงถูกถอดมาพาดไว้บนแขน เนกไทสีเทาเงินยัดอยู่ในกระเป๋าเสื้อเชิ้ตสีดำที่ถูกกล้ามอกดันจนตึงเปรี๊ยะ แขนเสื้อพับขึ้นเผยให้เห็นท่อนแขนสีแทนที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน
ปีนี้เขาอายุสามสิบเอ็ด ห่างจากพวกนักศึกษามหาวิทยาลัยราวสิบปี บุคลิกก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ถ้าให้เปรียบเทียบ ก็เหมือนเจ้าพ่อแก๊งมาเฟียในหนังฮ่องกงที่เหน็บปืนไว้ด้านหลัง พร้อมจะล้มโต๊ะได้ทุกเมื่อ